СловоРул
Морфологический разбор слова «
анга́рцем
»
анга́рцем
имя существительное
Произношение
анга́рцем
Начальная форма
анга́рец
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
творительный
Склонение существительного «
анга́рцем
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
анга́рец
анга́рцы
Рд.
анга́рца
анга́рцев
Дт.
анга́рцу
анга́рцам
Вн.
анга́рца
анга́рцев
Тв.
анга́рцем
анга́рцами
Пр.
анга́рце
анга́рцах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
анга́рцем
»
ангарц
ем
ангар
— корень
,
ц
— суффикс
,
ем
— окончание
.