СловоРул
Морфологический разбор слова «
анга́ру
»
анга́ру
имя существительное
Произношение
анга́ру
Начальная форма
анга́р
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
анга́ру
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
анга́р
анга́ры
Рд.
анга́ра
анга́ров
Дт.
анга́ру
анга́рам
Вн.
анга́р
анга́ры
Тв.
анга́ром
анга́рами
Пр.
анга́ре
анга́рах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
анга́ру
»
ангар
у
ангар
— корень
,
у
— окончание
.