| Произношение | анафема́тствовало |
| Начальная форма | анафема́тствовать |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | несовершенный |
| Время | прошедшее |
| Род | средний |
| Число | единственное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
анафемат — корень,
ств — суффикс,
ов — суффикс,
а — суффикс,
л — суффикс,
о — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | анафема́тствовать |
| Прич. страд. прош. | анафема́тствованный |
| Прич. кр. страд. прош. | анафема́тствован |
| Прич. страд. наст. | анафема́тствуемый |
| Прич. кр. страд. наст. | анафема́тствуем |
| Прич. действ. прош. | анафема́тствовавший |
| Прич. действ. наст. | анафема́тствующий |
| Дееприч. прош. | анафема́тствоваванафема́тствовавши |
| Дееприч. наст. | анафема́тствуя |