СловоРул
Морфологический разбор слова «
альмукантара́та
»
альмукантара́та
имя существительное
Произношение
альмукантара́та
Начальная форма
альмукантара́т
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
родительный
Склонение существительного «
альмукантара́та
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
альмукантара́т
альмукантара́ты
Рд.
альмукантара́та
альмукантара́тов
Дт.
альмукантара́ту
альмукантара́там
Вн.
альмукантара́т
альмукантара́ты
Тв.
альмукантара́том
альмукантара́тами
Пр.
альмукантара́те
альмукантара́тах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
альмукантара́та
»
альмукантарат
а
альмукантарат
— корень
,
а
— окончание
.