| Произношение | руни́руем |
| Начальная форма | руни́ровать |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | несовершенный |
| Время | настоящее |
| Лицо | 1-e лицо |
| Число | множественное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| наст. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | руни́рую | руни́ровал | |
| жен. р. | руни́ровала | |||
| Ты | муж. р. | руни́руешь | руни́ровал | руни́руй |
| жен. р. | руни́ровала | |||
| Он | руни́рует | руни́ровал | ||
| Она | руни́ровала | |||
| Оно | руни́ровало | |||
| Мы | руни́руем | руни́ровали | ||
| Вы | руни́руете | руни́ровали | руни́руйте | |
| Они | руни́руют | руни́ровали | ||
рун — корень,
ир — суффикс,
у — суффикс,
ем — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | руни́ровать |
| Прич. страд. прош. | руни́рованный |
| Прич. кр. страд. прош. | руни́рован |
| Прич. страд. наст. | руни́руемый |
| Прич. кр. страд. наст. | руни́руем |
| Прич. действ. прош. | руни́ровавший |
| Прич. действ. наст. | руни́рующий |
| Дееприч. наст. | руни́руя |
| Произношение | руни́руем |
| Начальная форма | руни́руемый |
| Форма | краткое |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | несовершенный |
| Время | настоящее |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Возвратность | невозвратное |
рун — корень,
ир — суффикс,
у — суффикс,
ем — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | руни́ровать |
| Прич. страд. прош. | руни́рованный |
| Прич. кр. страд. прош. | руни́рован |
| Прич. страд. наст. | руни́руемый |
| Прич. кр. страд. наст. | руни́руем |
| Прич. действ. прош. | руни́ровавший |
| Прич. действ. наст. | руни́рующий |
| Дееприч. наст. | руни́руя |