| Произношение | дунга́н |
| Начальная форма | дунга́нин |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | множественное |
| Варианты | дунга́н | дунга́н |
| Падеж | родительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | дунга́нин | дунга́не |
| Рд. | дунга́нина | дунга́н |
| Дт. | дунга́нину | дунга́нам |
| Вн. | дунга́нина | дунга́н |
| Тв. | дунга́нином | дунга́нами |
| Пр. | дунга́нине | дунга́нах |
дунг — корень,
ан — суффикс,
ø — нулевое окончание.
| Произношение | дунга́н |
| Начальная форма | дунга́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
дунг — корень,
ан — суффикс,
ø — нулевое окончание.