СловоРул
Морфологический разбор слова «
дунга́ну
»
дунга́ну
имя существительное
Произношение
дунга́ну
Начальная форма
дунга́н
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
дунга́ну
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
дунга́н
дунга́ны
дунга́не
Рд.
дунга́на
дунга́нов
Дт.
дунга́ну
дунга́нам
Вн.
дунга́на
дунга́нов
Тв.
дунга́ном
дунга́нами
Пр.
дунга́не
дунга́нах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
дунга́ну
»
дунган
у
дунган
— корень
,
у
— окончание
.