| Произношение | ту́рманы |
| Начальная форма | ту́рман |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | множественное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | ту́рман | ту́рманы |
| Рд. | ту́рмана | ту́рмано́в |
| Дт. | ту́рману | ту́рмана́м |
| Вн. | ту́рмана | ту́рмано́в |
| Тв. | ту́рманом | ту́рмана́ми |
| Пр. | ту́рмане | ту́рмана́х |
турман — корень,
ы — окончание.