| Произношение | конарме́йцах |
| Начальная форма | конарме́ец |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | множественное |
| Падеж | предложный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | конарме́ец | конарме́йцы |
| Рд. | конарме́йца | конарме́йцев |
| Дт. | конарме́йцу | конарме́йцам |
| Вн. | конарме́йца | конарме́йцев |
| Тв. | конарме́йцем | конарме́йцами |
| Пр. | конарме́йце | конарме́йцах |
кон — корень,
арме — корень,
йц — суффикс,
ах — окончание.