| Произношение | адъюта́нте |
| Начальная форма | адъюта́нт |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | предложный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | адъюта́нт | адъюта́нты |
| Рд. | адъюта́нта | адъюта́нтов |
| Дт. | адъюта́нту | адъюта́нтам |
| Вн. | адъюта́нта | адъюта́нтов |
| Тв. | адъюта́нтом | адъюта́нтами |
| Пр. | адъюта́нте | адъюта́нтах |
адъютант — корень,
е — окончание.