| Произношение | кли́нтухе |
| Начальная форма | кли́нтух |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | предложный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | кли́нтух | кли́нтухи |
| Рд. | кли́нтуха | кли́нтухов |
| Дт. | кли́нтуху | кли́нтухам |
| Вн. | кли́нтуха | кли́нтухов |
| Тв. | кли́нтухом | кли́нтухами |
| Пр. | кли́нтухе | кли́нтухах |
клинт — корень,
ух — суффикс,
е — окончание.