| Произношение | колтыхнё́м |
| Начальная форма | колтыхну́ть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Время | будущее |
| Лицо | 1-e лицо |
| Число | множественное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | колтыхну́ | колтыхну́л | |
| жен. р. | колтыхну́ла | |||
| Ты | муж. р. | колтыхне́шь | колтыхну́л | колтыхни́ |
| жен. р. | колтыхну́ла | |||
| Он | колтыхне́т | колтыхну́л | ||
| Она | колтыхну́ла | |||
| Оно | колтыхну́ло | |||
| Мы | колтыхне́м | колтыхну́ли | ||
| Вы | колтыхне́те | колтыхну́ли | колтыхни́те | |
| Они | колтыхну́т | колтыхну́ли | ||
колтых — корень,
н — суффикс,
ем — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | колтыхну́ть |
| Прич. страд. прош. | колтыхну́тый |
| Прич. кр. страд. прош. | колтыхну́т |
| Прич. действ. прош. | колтыхну́вший |
| Дееприч. прош. | колтыхну́вколтыхну́вши |