| Произношение | кордиери́те |
| Начальная форма | кордиери́т |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | предложный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | кордиери́т | кордиери́ты |
| Рд. | кордиери́та | кордиери́тов |
| Дт. | кордиери́ту | кордиери́там |
| Вн. | кордиери́т | кордиери́ты |
| Тв. | кордиери́том | кордиери́тами |
| Пр. | кордиери́те | кордиери́тах |
кордиер — корень,
ит — суффикс,
е — окончание.