СловоРул
Морфологический разбор слова «
харкуна́м
»
харкуна́м
имя существительное
Произношение
харкуна́м
Начальная форма
харку́н
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
множественное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
харкуна́м
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
харку́н
харкуны́
Рд.
харкуна́
харкуно́в
Дт.
харкуну́
харкуна́м
Вн.
харкуна́
харкуно́в
Тв.
харкуно́м
харкуна́ми
Пр.
харкуне́
харкуна́х
Морфемный разбор (по составу) существительного «
харкуна́м
»
харкун
ам
харк
— корень
,
ун
— суффикс
,
ам
— окончание
.