СловоРул
Морфологический разбор слова «
а́фа́рам
»
а́фа́рам
имя существительное
Произношение
а́фа́рам
Начальная форма
а́фа́р
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
множественное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
а́фа́рам
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
а́фа́р
а́фа́ры
Рд.
а́фа́ра
а́фа́ров
Дт.
а́фа́ру
а́фа́рам
Вн.
а́фа́ра
а́фа́ров
Тв.
а́фа́ром
а́фа́рами
Пр.
а́фа́ре
а́фа́рах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
а́фа́рам
»
афар
ам
афар
— корень
,
ам
— окончание
.