| Произношение | эремура́на |
| Начальная форма | эремура́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | родительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | эремура́н | эремура́ны |
| Рд. | эремура́на | эремура́нов |
| Дт. | эремура́ну | эремура́нам |
| Вн. | эремура́н | эремура́ны |
| Тв. | эремура́ном | эремура́нами |
| Пр. | эремура́не | эремура́нах |
эремуран — корень,
а — окончание.