СловоРул
Морфологический разбор слова «
атама́ну
»
атама́ну
имя существительное
Произношение
атама́ну
Начальная форма
атама́н
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
атама́ну
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
атама́н
атама́ны
Рд.
атама́на
атама́нов
Дт.
атама́ну
атама́нам
Вн.
атама́на
атама́нов
Тв.
атама́ном
атама́нами
Пр.
атама́не
атама́нах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
атама́ну
»
атаман
у
атаман
— корень
,
у
— окончание
.