СловоРул
Морфологический разбор слова «
тара́ну
»
тара́ну
имя существительное
Произношение
тара́ну
Начальная форма
тара́н
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
тара́ну
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
тара́н
тара́ны
Рд.
тара́на
тара́нов
Дт.
тара́ну
тара́нам
Вн.
тара́н
тара́ны
Тв.
тара́ном
тара́нами
Пр.
тара́не
тара́нах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
тара́ну
»
таран
у
таран
— корень
,
у
— окончание
.