СловоРул
Морфологический разбор слова «
арнау́ты
»
арнау́ты
имя существительное
Произношение
арнау́ты
Начальная форма
арнау́т
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
множественное
Падеж
именительный
Склонение существительного «
арнау́ты
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
арнау́т
арнау́ты
Рд.
арнау́та
арнау́тов
Дт.
арнау́ту
арнау́там
Вн.
арнау́та
арнау́тов
Тв.
арнау́том
арнау́тами
Пр.
арнау́те
арнау́тах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
арнау́ты
»
арнаут
ы
арнаут
— корень
,
ы
— окончание
.