СловоРул
Морфологический разбор слова «
карау́ла
»
карау́ла
имя существительное
Произношение
карау́ла
Начальная форма
карау́л
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
родительный
Склонение существительного «
карау́ла
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
карау́л
карау́лы
Рд.
карау́ла
карау́лов
Дт.
карау́лу
карау́лам
Вн.
карау́л
карау́лы
Тв.
карау́лом
карау́лами
Пр.
карау́ле
карау́лах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
карау́ла
»
караул
а
караул
— корень
,
а
— окончание
.