СловоРул
Морфологический разбор слова «
карда́ну
»
карда́ну
имя существительное
Произношение
карда́ну
Начальная форма
карда́н
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
карда́ну
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
карда́н
карда́ны
Рд.
карда́на
карда́нов
Дт.
карда́ну
карда́нам
Вн.
карда́н
карда́ны
Тв.
карда́ном
карда́нами
Пр.
карда́не
карда́нах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
карда́ну
»
кардан
у
кардан
— корень
,
у
— окончание
.