| Произношение | анаколу́фам |
| Начальная форма | анаколу́ф |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | множественное |
| Падеж | дательный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | анаколу́ф | анаколу́фы |
| Рд. | анаколу́фа | анаколу́фов |
| Дт. | анаколу́фу | анаколу́фам |
| Вн. | анаколу́ф | анаколу́фы |
| Тв. | анаколу́фом | анаколу́фами |
| Пр. | анаколу́фе | анаколу́фах |
анаколуф — корень,
ам — окончание.