| Произношение | алхи́мике |
| Начальная форма | алхи́мик |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | предложный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | алхи́мик | алхи́мики |
| Рд. | алхи́мика | алхи́миков |
| Дт. | алхи́мику | алхи́микам |
| Вн. | алхи́мика | алхи́миков |
| Тв. | алхи́миком | алхи́миками |
| Пр. | алхи́мике | алхи́миках |
ал — корень,
хим — корень,
ик — суффикс,
е — окончание.