| Произношение | реформа́ту |
| Начальная форма | реформа́т |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | дательный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | реформа́т | реформа́ты |
| Рд. | реформа́та | реформа́тов |
| Дт. | реформа́ту | реформа́там |
| Вн. | реформа́та | реформа́тов |
| Тв. | реформа́том | реформа́тами |
| Пр. | реформа́те | реформа́тах |
реформ — корень,
ат — суффикс,
у — окончание.