| Произношение | ухи́тить |
| Начальная форма | ухи́тить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
ухит — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | ухи́тить |
| Прич. страд. прош. | ухи́щенныйухи́ченный |
| Прич. кр. страд. прош. | ухи́щенухи́чен |
| Прич. действ. прош. | ухи́тивший |
| Дееприч. прош. | ухи́тяухи́тивухи́тивши |