СловоРул
Морфологический разбор слова «
эпа́рха
»
эпа́рха
имя существительное
Произношение
эпа́рха
Начальная форма
эпа́рх
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Варианты
эпа́рха
эпа́рха
Падеж
родительный
винительный
Склонение существительного «
эпа́рха
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
эпа́рх
эпа́рхи
Рд.
эпа́рха
эпа́рхов
Дт.
эпа́рху
эпа́рхам
Вн.
эпа́рха
эпа́рхов
Тв.
эпа́рхом
эпа́рхами
Пр.
эпа́рхе
эпа́рхах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
эпа́рха
»
эпарх
а
эпарх
— корень
,
а
— окончание
.