| Произношение | шу́рхнувшему |
| Начальная форма | шу́рхнувший |
| Форма | полное |
| Залог | действительное |
| Транзитивность | непереходное |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Число | единственное |
| Падеж | дательный |
| Возвратность | невозвратное |
| Варианты | шу́рхнувшему | шу́рхнувшему |
| Род | мужской | средний |
шурх — корень,
н — суффикс,
у — суффикс,
вш — суффикс,
ему — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | шу́рхнуть |
| Прич. действ. прош. | шу́рхнувший |
| Дееприч. прош. | шу́рхнувшу́рхнувши |