| Произношение | шенапа́н |
| Начальная форма | шенапа́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | шенапа́н | шенапа́н |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | шенапа́н | шенапа́ны |
| Рд. | шенапа́на | шенапа́нов |
| Дт. | шенапа́ну | шенапа́нам |
| Вн. | шенапа́н | шенапа́ны |
| Тв. | шенапа́ном | шенапа́нами |
| Пр. | шенапа́не | шенапа́нах |
шенапан — корень,
ø — нулевое окончание.