СловоРул
Морфологический разбор слова «
цара́нин
»
цара́нин
имя существительное
Произношение
цара́нин
Начальная форма
цара́нин
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
именительный
Склонение существительного «
цара́нин
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
цара́нин
цара́не
Рд.
цара́нина
цара́н
Дт.
цара́нину
цара́нам
Вн.
цара́нина
цара́н
Тв.
цара́нином
цара́нами
Пр.
цара́нине
цара́нах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
цара́нин
»
царанин
царан
— корень
,
ин
— суффикс
,
ø
— нулевое окончание
.