| Произношение | хванчкара́ |
| Начальная форма | хванчкара́ |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 1-e склонение |
| Род | женский |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | хванчкара́ | хванчкары́ |
| Рд. | хванчкары́ | хванчкар |
| Дт. | хванчкаре́ | хванчкара́м |
| Вн. | хванчкару́ | хванчкары́ |
| Тв. | хванчкаро́йхванчкаро́ю | хванчкара́ми |
| Пр. | хванчкаре́ | хванчкара́х |
хванчкар — корень,
а — окончание.