СловоРул
Морфологический разбор слова «
харкуна́
»
харкуна́
имя существительное
Произношение
харкуна́
Начальная форма
харку́н
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Варианты
харкуна́
харкуна́
Падеж
родительный
винительный
Склонение существительного «
харкуна́
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
харку́н
харкуны́
Рд.
харкуна́
харкуно́в
Дт.
харкуну́
харкуна́м
Вн.
харкуна́
харкуно́в
Тв.
харкуно́м
харкуна́ми
Пр.
харкуне́
харкуна́х
Морфемный разбор (по составу) существительного «
харкуна́
»
харкун
а
харку
— корень
,
н
— суффикс
,
а
— окончание
.