| Произношение | фульмина́ты |
| Начальная форма | фульмина́т |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | множественное |
| Варианты | фульмина́ты | фульмина́ты |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | фульмина́т | фульмина́ты |
| Рд. | фульмина́та | фульмина́тов |
| Дт. | фульмина́ту | фульмина́там |
| Вн. | фульмина́т | фульмина́ты |
| Тв. | фульмина́том | фульмина́тами |
| Пр. | фульмина́те | фульмина́тах |
фульмин — корень,
ат — суффикс,
ы — окончание.