| Произношение | фрустри́руемы |
| Начальная форма | фрустри́руемый |
| Форма | краткое |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | двувидовой |
| Время | настоящее |
| Число | множественное |
| Возвратность | невозвратное |
фрустр — корень,
ир — суффикс,
у — суффикс,
емы — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | фрустри́ровать |
| Прич. страд. прош. | фрустри́рованный |
| Прич. кр. страд. прош. | фрустри́рован |
| Прич. страд. наст. | фрустри́руемый |
| Прич. кр. страд. наст. | фрустри́руем |
| Прич. действ. прош. | фрустри́ровавший |
| Прич. действ. наст. | фрустри́рующий |
| Дееприч. прош. | фрустри́ровав |
| Дееприч. наст. | фрустри́руя |