| Произношение | ухера́чить |
| Начальная форма | ухера́чить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | лабильный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | ухера́чу | ухера́чил | |
| жен. р. | ухера́чила | |||
| Ты | муж. р. | ухера́чишь | ухера́чил | ухера́чь |
| жен. р. | ухера́чила | |||
| Он | ухера́чит | ухера́чил | ||
| Она | ухера́чила | |||
| Оно | ухера́чило | |||
| Мы | ухера́чим | ухера́чили | ||
| Вы | ухера́чите | ухера́чили | ухера́чьте | |
| Они | ухера́чат | ухера́чили | ||
у — приставка,
херач — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | ухера́чить |
| Прич. страд. прош. | ухера́ченный |
| Прич. кр. страд. прош. | ухера́чен |
| Прич. действ. прош. | ухера́чивший |
| Дееприч. прош. | ухера́чаухера́чивухера́чивши |