| Произношение | утучни́ться |
| Начальная форма | утучни́ться |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | возвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | утучню́сь | утучни́лся | |
| жен. р. | утучни́лась | |||
| Ты | муж. р. | утучни́шься | утучни́лся | утучни́сь |
| жен. р. | утучни́лась | |||
| Он | утучни́тся | утучни́лся | ||
| Она | утучни́лась | |||
| Оно | утучни́лось | |||
| Мы | утучни́мся | утучни́лись | ||
| Вы | утучни́тесь | утучни́лись | утучни́тесь | |
| Они | утучня́тся | утучни́лись | ||
у — приставка,
тучн — корень,
и — суффикс,
ть — окончание,
ся — постфикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | утучни́ться |
| Прич. действ. прош. | утучни́вшийся |
| Дееприч. прош. | утучня́сьутучни́вшись |