| Произношение | утле́гарь |
| Начальная форма | утле́гарь |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | утле́гарь | утле́гарь |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | утле́гарь | утле́гари |
| Рд. | утле́гаря | утле́гарей |
| Дт. | утле́гарю | утле́гарям |
| Вн. | утле́гарь | утле́гари |
| Тв. | утле́гарем | утле́гарями |
| Пр. | утле́гаре | утле́гарях |
утлегарь — корень,
ø — нулевое окончание.