СловоРул
Морфологический разбор слова «
ура́рта
»
ура́рта
имя существительное
Произношение
ура́рта
Начальная форма
ура́рт
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Варианты
ура́рта
ура́рта
Падеж
родительный
винительный
Склонение существительного «
ура́рта
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
ура́рт
ура́рты
Рд.
ура́рта
ура́ртов
Дт.
ура́рту
ура́ртам
Вн.
ура́рта
ура́ртов
Тв.
ура́ртом
ура́ртами
Пр.
ура́рте
ура́ртах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
ура́рта
»
урарт
а
у
— приставка
,
рарт
— корень
,
а
— окончание
.