| Произношение | умурлы́кать |
| Начальная форма | умурлы́кать |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | умурлы́каю | умурлы́кал | |
| жен. р. | умурлы́кала | |||
| Ты | муж. р. | умурлы́каешь | умурлы́кал | умурлы́кай |
| жен. р. | умурлы́кала | |||
| Он | умурлы́кает | умурлы́кал | ||
| Она | умурлы́кала | |||
| Оно | умурлы́кало | |||
| Мы | умурлы́каем | умурлы́кали | ||
| Вы | умурлы́каете | умурлы́кали | умурлы́кайте | |
| Они | умурлы́кают | умурлы́кали | ||
у — приставка,
мур — корень,
лы — суффикс,
к — суффикс,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | умурлы́кать |
| Прич. действ. прош. | умурлы́кавший |
| Дееприч. прош. | умурлы́кавумурлы́кавши |