| Произношение | умили́ться |
| Начальная форма | умили́ться |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | возвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | умилю́сь | умили́лся | |
| жен. р. | умили́лась | |||
| Ты | муж. р. | умили́шься | умили́лся | умили́сь |
| жен. р. | умили́лась | |||
| Он | умили́тся | умили́лся | ||
| Она | умили́лась | |||
| Оно | умили́лось | |||
| Мы | умили́мся | умили́лись | ||
| Вы | умили́тесь | умили́лись | умили́тесь | |
| Они | умиля́тся | умили́лись | ||
у — приставка,
мил — корень,
и — суффикс,
ть — окончание,
ся — постфикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | умили́ться |
| Прич. действ. прош. | умили́вшийся |
| Дееприч. прош. | умиля́сьумили́вшись |