| Произношение | умару́хать |
| Начальная форма | умару́хать |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | умару́хаю | умару́хал | |
| жен. р. | умару́хала | |||
| Ты | муж. р. | умару́хаешь | умару́хал | умару́хай |
| жен. р. | умару́хала | |||
| Он | умару́хает | умару́хал | ||
| Она | умару́хала | |||
| Оно | умару́хало | |||
| Мы | умару́хаем | умару́хали | ||
| Вы | умару́хаете | умару́хали | умару́хайте | |
| Они | умару́хают | умару́хали | ||
у — приставка,
мару — корень,
х — суффикс,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | умару́хать |
| Прич. страд. прош. | умару́ханный |
| Прич. кр. страд. прош. | умару́хан |
| Прич. действ. прош. | умару́хавший |
| Дееприч. прош. | умару́хавумару́хавши |