| Произношение | уверста́ть |
| Начальная форма | уверста́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | уверста́ю | уверста́л | |
| жен. р. | уверста́ла | |||
| Ты | муж. р. | уверста́ешь | уверста́л | уверста́й |
| жен. р. | уверста́ла | |||
| Он | уверста́ет | уверста́л | ||
| Она | уверста́ла | |||
| Оно | уверста́ло | |||
| Мы | уверста́ем | уверста́ли | ||
| Вы | уверста́ете | уверста́ли | уверста́йте | |
| Они | уверста́ют | уверста́ли | ||
у — приставка,
верст — корень,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | уверста́ть |
| Прич. страд. прош. | уве́рстанный |
| Прич. кр. страд. прош. | уве́рстан |
| Прич. действ. прош. | уверста́вший |
| Дееприч. прош. | уверста́вуверста́вши |