| Произношение | турлы́кать |
| Начальная форма | турлы́кать |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | несовершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| наст. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | турлы́каю | турлы́кал | |
| жен. р. | турлы́кала | |||
| Ты | муж. р. | турлы́каешь | турлы́кал | турлы́кай |
| жен. р. | турлы́кала | |||
| Он | турлы́кает | турлы́кал | ||
| Она | турлы́кала | |||
| Оно | турлы́кало | |||
| Мы | турлы́каем | турлы́кали | ||
| Вы | турлы́каете | турлы́кали | турлы́кайте | |
| Они | турлы́кают | турлы́кали | ||
турлы — корень,
к — суффикс,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | турлы́кать |
| Прич. действ. прош. | турлы́кавший |
| Прич. действ. наст. | турлы́кающий |
| Дееприч. наст. | турлы́кая |