| Произношение | трафаре́ченный |
| Начальная форма | трафаре́ченный |
| Форма | полное |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | несовершенный |
| Время | прошедшее |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Возвратность | невозвратное |
| Варианты | трафаре́ченный | трафаре́ченный |
| Одушевленность | неодушевлённое | |
| Падеж | именительный | винительный |
трафареч — корень,
енн — суффикс,
ый — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | трафаре́тить |
| Прич. страд. прош. | трафаре́ченный |
| Прич. кр. страд. прош. | трафаре́чен |
| Прич. страд. наст. | трафаре́тимый |
| Прич. кр. страд. наст. | трафаре́тим |
| Прич. действ. прош. | трафаре́тивший |
| Прич. действ. наст. | трафаре́тящий |
| Дееприч. наст. | трафаре́тя |