| Произношение | тофала́р |
| Начальная форма | тофала́р |
| Тип | нарицательное |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | тофала́р | тофала́р |
| Одушевленность | одушевлённое | |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | тофала́р | тофала́ры |
| Рд. | тофала́ра | тофала́ров |
| Дт. | тофала́ру | тофала́рам |
| Вн. | тофала́ртофала́ра | тофала́ровтофала́ры |
| Тв. | тофала́ром | тофала́рами |
| Пр. | тофала́ре | тофала́рах |
тофалар — корень,
ø — нулевое окончание.