| Произношение | тангра́м |
| Начальная форма | тангра́м |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | тангра́м | тангра́м |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | тангра́м | тангра́мы |
| Рд. | тангра́ма | тангра́мов |
| Дт. | тангра́му | тангра́мам |
| Вн. | тангра́м | тангра́мы |
| Тв. | тангра́мом | тангра́мами |
| Пр. | тангра́ме | тангра́мах |
тангр — корень,
ам — окончание.