СловоРул
Морфологический разбор слова «
сюрту́чное
»
сюрту́чное
имя прилагательное
Произношение
сюрту́чное
Начальная форма
сюрту́чный
Форма
полное
Изменяемая/неизменяемая форма
изменяемое
Род
средний
Число
единственное
Варианты
сюрту́чное
сюрту́чное
Падеж
именительный
винительный
Склонение прилагательного «
сюрту́чное
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
муж. р.
жен. р.
ср. р.
Им.
сюрту́чный
сюрту́чная
сюрту́чное
сюрту́чные
Рд.
сюрту́чного
сюрту́чной
сюрту́чного
сюрту́чных
Дт.
сюрту́чному
сюрту́чной
сюрту́чному
сюрту́чным
Вн.
одуш.
сюрту́чного
сюрту́чную
сюрту́чное
сюрту́чных
неод.
сюрту́чный
сюрту́чные
Тв.
сюрту́чным
сюрту́чной
сюрту́чною
сюрту́чным
сюрту́чными
Пр.
сюрту́чном
сюрту́чной
сюрту́чном
сюрту́чных
Морфемный разбор (по составу) прилагательного «
сюрту́чное
»
сюртучн
ое
сюртуч
— корень
,
н
— суффикс
,
ое
— окончание
.