| Произношение | султа́нчик |
| Начальная форма | султа́нчик |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | султа́нчик | султа́нчик |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | султа́нчик | султа́нчики |
| Рд. | султа́нчика | султа́нчиков |
| Дт. | султа́нчику | султа́нчикам |
| Вн. | султа́нчик | султа́нчики |
| Тв. | султа́нчиком | султа́нчиками |
| Пр. | султа́нчике | султа́нчиках |
султан — корень,
чик — суффикс,
ø — нулевое окончание.