| Произношение | сигну́в |
| Начальная форма | сигну́ть |
| Транзитивность | непереходное |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Возвратность | невозвратное |
сиг — корень,
н — суффикс,
у — суффикс,
в — суффикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | сигну́ть |
| Прич. действ. прош. | сигну́вший |
| Дееприч. прош. | сигну́всигну́вшисигну́в |
| Произношение | сигну́в |
| Начальная форма | сигну́ть |
| Транзитивность | непереходное |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Возвратность | невозвратное |
сиг — корень,
н — суффикс,
у — суффикс,
в — суффикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | сигну́ть |
| Прич. действ. прош. | сигну́вший |
| Дееприч. прош. | сигну́всигну́вшисигну́в |