СловоРул
Морфологический разбор слова «
саранча́
»
саранча́
имя существительное
Произношение
саранча́
Начальная форма
саранча́
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
единственное
Падеж
именительный
Склонение существительного «
саранча́
»
падеж
ед. ч.
Им.
саранча́
Рд.
саранчи́
Дт.
саранче́
Вн.
саранчу́
Тв.
саранчо́й
саранчо́ю
Пр.
саранче́
Морфемный разбор (по составу) существительного «
саранча́
»
саранч
а
саранч
— корень
,
а
— окончание
.