СловоРул
Морфологический разбор слова «
референту́ра
»
референту́ра
имя существительное
Произношение
референту́ра
Начальная форма
референту́ра
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
единственное
Падеж
именительный
Склонение существительного «
референту́ра
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
референту́ра
референту́ры
Рд.
референту́ры
референту́р
Дт.
референту́ре
референту́рам
Вн.
референту́ру
референту́ры
Тв.
референту́рой
референту́рою
референту́рами
Пр.
референту́ре
референту́рах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
референту́ра
»
референтур
а
референт
— корень
,
ур
— суффикс
,
а
— окончание
.